Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Άσκηση Εξουσίας




                               

                                           Άσκηση Εξουσίας 
              
  Αναλαμβάνοντας θέση εξουσίας και αξίωμα διοίκησης, έχεις χρέος και καθήκον να υπηρετήσεις τους πολίτες, να φροντίσεις για την πρόοδο και την ευημερία της πόλης. Στην εξουσία δοκιμάζεται η ποιότητα του χαρακτήρα, το ήθος, η ικανότητα του να διοικείς, η αρετή. Πάνω απ’ όλα καθημερινά πρέπει να είσαι άνθρωπος. «Δεί τον αγαθόν άνδρα παυόμενον της αρχής, μη πλουσιότερον αλλά μάλλον ενδοξότερον γεγονέναι» λέει ο Βίαντας ο Πριηνεύς.
   Απαιτείται ρεαλιστική προσέγγιση των πραγμάτων, οξυδέρκεια, γνώση και αυτογνωσία, ώστε να αποφεύγεις να παγιδεύεσαι από ψευδαισθήσεις, προκαταλήψεις, αγκυλώσεις, η εξουσία απαιτεί υψηλό αίσθημα ευθύνης, εφαρμογή αξιών παιδείας-δημοκρατίας, πρώτος πρέπει ο άρχοντας να διδάσκει σεβασμό, εντιμότητα, δικαιοσύνη, διαφάνεια.
  Είναι ανάγκη να προσεγγίζει το υψηλό πολιτικό ιδεώδες που εκφράζει ο λόγος του Πιττακού « Κάθε άρχοντας είναι καλός, αρκεί να κάνει τους πολίτες να φοβούνται όχι αυτόν αλλά γι αυτόν».Όταν επιλέγεται κάποιος να διοικήσει πρέπει να γνωρίζει ότι οι ευθύνες μεγαλώνουν γίνονται τεράστιες και τα δικαιώματα του παραμένουν τα ίδια, αυτά που έχει ο κάθε πολίτης, να θυμάσαι πάντα ότι οι πολίτες δεν είναι μάζα δεν είναι όντα χωρίς πρόσωπο, είναι άνθρωποι.
   Οι άρχοντες απαιτείται να κυβερνούν σύμφωνα με τους νόμους που θεσπίζονται όχι για κατοχύρωση των δικών τους συμφερόντων αλλά των δικαιωμάτων των πολιτών. Χρειάζεται να εφαρμόζουν πολιτικές δημοσίου συμφέροντος να θεραπεύουν τις παθογένειες, «να υψώνουν τις ψυχές των πολιτών και όχι τους ορόφους των σπιτιών»… έτσι θα ευεργετήσουν την πόλη μας λέει ο Επίκτητος.
   Όσοι συναισθάνονται τις υποχρεώσεις προσπαθούν να επιτελέσουν τίμια και ευσυνείδητα το έργο τους, όσων  η πολιτική  βασίζεται στο ψέμα, στην υποκρισία, στην ιδιοτέλεια στην απληστία… και  δεν αντιλαμβάνονται το έργο που πρέπει να επιτελέσουν, τον αγώνα που χρειάζεται να δώσουν, αναλαμβάνοντας αξιώματα, να γνωρίζουν ότι οδηγούν την κοινωνία των πολιτών στην αποσύνθεση  στη διάλυση και τη χώρα σε δρόμους σκοτεινούς.

                             


Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Συμμετοχή και Χρέος






                                               Συμμετοχή και Χρέος

     Η Ελλάδα μας περνάει δύσκολες στιγμές, δύσκολες μέρες, εκείνο που χρειάζεται από εμάς σε κάθε τόπο, σε κάθε μέρος, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε ομάδα, είναι να έχουμε ενότητα, σύμπνοια, αλληλεγγύη. Να μην αφήσουμε τους εγωϊσμούς να μας οδηγούν σε διαχωρισμούς, διχόνοια, συγκρούσεις. Ο Ελληνικός Πολιτισμός βασίζεται στην κοινωνία των σχέσεων, στην ανθρωπιστική αντίληψη στοχεύει στο καλό του συνόλου, στην ευημερία του συνόλου και όταν ευημερεί το σύνολο επόμενο είναι ότι θα ευημερεί και το άτομο.
   Χρέος μας, όποιοι και αν είμαστε, ό,τι και να κάνουμε, είναι να επαναφέρουμε, να αναπτύξουμε τις ανθρώπινες σχέσεις, μέτρο για μάς πρέπει να είναι ο άνθρωπος και όχι τα υλικά αγαθά. Σε κάθε σχέση ακόμη και στη προσωπική, σε κάθε παρέα, σε κάθε ομάδα, απαιτείται να λειτουργούμε πάνω στις αξίες, στις αρχές της Ελληνικής Παιδείας, της Δημοκρατίας, του Χριστιανισμού το σεβασμό, την ευθύνη, την ειλικρίνεια, την εντιμότητα, τη δικαιοσύνη, τη λογική, το μέτρο, την ολιγάρκεια....
   Χάσαμε το δρόμο που οδηγεί στο εσύ, χάσαμε το δρόμο που οδηγεί στο συνάνθρωπο. Κανείς δε θα σωθεί μόνος του, αν θα σωθούμε θα σωθούμε όλοι μαζί. Ας αφήσουμε τους εγωϊσμούς, τις υστερίες τους κομματικούς μανδύες, ας βγάλουμε από το νού την αδιαφορία, το φόβο, την αποχή. Ας βάλουμε στη σκέψη και στη ζωή, το χρέος την ευθύνη.
   Ό κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, σκέπτεται διαφορετικά, εκφράζεται διαφορετικά, είναι δικαίωμά του και πρέπει να το σεβόμαστε. Για να υπάρξει αλλαγή, φώς ελπίδας για τη χώρα μας, είναι ανάγκη να πράξουμε διαφορετικά, να βάλουμε στη ζωή μας το συν, η εργασία να γίνει συνεργασία, η νόηση συνεννόηση, η θέση σύνθεση, το βάλλω συμβάλλω, το πράττω συμπράττω, ο άνθρωπος συνάνθρωπος.
   Eίναι αδήριτη ανάγκη να ξεχάσουμε την πάρτη μας, να αφήσουμε το βόλεμα ...πόλις, εκκλησία σημαίνουν κοινωνία σχέσεων όπου το άτομο συμμετέχει, κοινωνεί συλλογικό βίο, με υπέρβαση εαυτού, με αυτοπροσφορά, πράττει με βάση την αρετή, πραγματώνει αλήθεια και αγάπη. Η Δημοκρατία δεν είναι αριστερά, δεν είναι δεξιά, δεν είναι πάνω, δεν είναι κάτω, δεν είναι κεντροαριστερά  δεν είναι κεντροδεξιά,.........δεν είναι κομματική επιταγή, είναι πολιτισμός ψυχής, είναι άσκηση συνείδησης.


 



Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Εκπαίδευση φυλάκων και νέων 4 (Πολιτεία Β Πλάτωνας)





                        
                    Εκπαίδευση των φυλάκων της πόλης και των νέων    
  



Ωμολογούμεν  δε που, ει μέμνησαι, αδύνατον ένα πολλάς καλώς εργάζεσθαι τέχνας.
Τι ούν; ήν δ’ εγώ΄ η περί τον πόλεμον αγωνία ού τεχνική δοκεί είναι;………….
Παραδεχτήκαμε γενικά αν θυμάσαι, ότι είναι αδύνατον ένας άνθρωπος να εξασκεί καλά πολλές τέχνες. (λέει ο Σωκράτης)
  Επομένως δεν θα επιτρέπουμε στον παπουτσή να είναι ταυτόχρονα  ούτε γεωργός, ούτε υφαντής, ούτε οικοδόμος, αλλά παπουτσής ώστε να έχουμε την καλύτερη τέχνη της υποδηματοποιΐας.
    Το ίδιο ισχύει και για κάθε άλλο επάγγελμα ο καθένας θα ασχολείται με ένα επάγγελμα χωρίς να αφιερώνει χρόνο σε άλλα, για να το εκτελεί σωστά. Έτσι λοιπόν ο γεωργός δεν μπορεί από τη μια μέρα στην άλλη να γίνει άξιος πολεμιστής. Όσο πιο σημαντικό είναι το έργο των φυλάκων τόσο περισσότερο πρέπει να μην ασχολούνται με άλλες εργασίες και τόσο πιο μεγάλη τέχνη και φροντίδα χρειάζεται.
   Οι φύλακες της πόλης χρειάζεται να έχουν οξεία αντίληψη, να είναι ευκίνητοι δυνατοί και ανδρείοι για να πολεμάνε καλά. Πρέπει να έχουν και άλλο ένα χαρακτηριστικό, να είναι πράοι με τους δικούς τους και σκληροί, ορμητικοί με τους εχθρούς. Πως όμως θα το πετύχουμε αυτό;
  Αυτός που πρόκειται να γίνει φύλακας έχει ανάγκη εκτός από το θυμοειδές να έχει και χαρακτήρα φιλοσόφου, αυτό μπορείς να το διακρίνεις στα σκυλιά όταν βλέπουν κάποιο άγνωστο αγριεύουν ενώ όταν βλέπουν κάποιο γνωστό τον καλωσορίζουν. Αυτή η φιλική και εχθρική μορφή προσδιορίζει τον φίλο και τον ξένο με τη γνώση και την άγνοια.
  Με ποιο τρόπο όμως θα μορφωθούν και θα ανατραφούν αυτοί;
Μήπως μας βοηθήσει σε αυτό, το να εξακριβώσουμε με ποιο τρόπο δημιουργείται η δικαιοσύνη και η αδικία μέσα στην πόλη; για να μην παραλείψουμε κανένα σπουδαίο λόγο ή για να μη λέμε πολλά. 
Η καλύτερη μόρφωση που έχει βρεθεί από παλιά είναι η γυμναστική για τα σώματα και η μουσική για την ψυχή.
   Χρειάζεται όμως να προσεχθεί η εκπαίδευση γιατί υπάρχει στους λόγους η αλήθεια και το ψέμα, οι μύθοι λοιπόν που μαθαίνουν πρώτα τα παιδιά είναι ψέμα εμπεριέχουν όμως και αλήθεια. Η αρχή είναι το σπουδαιότερο σε κάθε έργο ειδικά όταν πρόκειται για νέους και εύπλαστους γιατί πλάθεται μέσα τους κάθε τύπος που θέλει να διαμορφώσει κάποιος.
  Δεν πρέπει λοιπόν να αφήσουμε εύκολα να ακούν τα παιδιά τυχαίους μύθους που έπλασαν τυχαίοι άνθρωποι. Απαιτείται να ελέγχουμε του μυθοπλάστες και όποιον καλό μύθο φτιάχνουν να τον εγκρίνουμε και όποιον είναι κακός να τον απορρίπτουμε.
   Να κατηγορούμε τους μύθους που περιέχουν ψέματα και μάλιστα  να κατηγορούμε κάποιον που μέσα στις περιγραφές του μύθου, δεν ψεύδεται με όμορφο τρόπο ……Επί πλέον σημαντικό είναι να μη λέγονται στους ανώριμους νέους αυτά που αποδίδει ο Ησίοδος ότι έκανε ο Ουρανός και μετά τον τιμώρησε ο Κρόνος, ο οποίος έπαθε πολλά κακά μετά από το γιό του, πράγματα που δεν είναι αληθινά. Ούτε πρέπει να λέγονται σε νέους που ακούν πρώτη φορά, ότι και τις μεγαλύτερες αδικίες να διαπράξουν δεν θα κάνουν κάτι παράξενο, αλλά ενεργούν όπως οι μεγάλοι θεοί.
  Ούτε ακόμα πως οι θεοί πολεμούν μεταξύ τους, καθώς και άλλες πολλές έχθρες μεταξύ των θεών, των ηρώων, των συγγενών και των φίλων τους γιατί δεν είναι αλήθεια. Δεν πρέπει να αποδεχτούμε στην πόλη τις θεομαχίες που είχε πλάσει ο Όμηρος διατυπωμένες με υπονοούμενα και χωρίς υπονοούμενα, γιατί ο νέος δεν είναι σε θέση να κρίνει τι είναι αλληγορικό και τι όχι και ότι αυτά που θα πάρει σαν ιδέες σε αυτή την ηλικία γίνονται μόνιμα και χωρίς μεταβολή.
  Θα πρέπει λοιπόν οι νέοι να ακούνε μύθους που έχουν ομορφιά και είναι βασισμένοι στην αρετή

                                     



                                           

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Συγκρότηση πόλης 3 ( Πολιτεία Β Πλάτων)






                      Συγκρότηση πόλης με βάση τις ανάγκες της ζωής  


Ούτω δή άρα παραλαμβάνων άλλος άλλον, επ’ άλλου, τον δ’ επ’ άλλου χρεία πολλών δεόμενοι, πολλούς εις μίαν οίκησιν αγείραντες κοινωνούς τε και βοηθούς, ταύτη τη συνοικία εθέμεθα πόλιν όνομα΄ ή γάρ;
  Η πόλη δημιουργείται λέει ο Σωκράτης επειδή ο καθένας μας έχει πολλές ανάγκες και δεν είναι αυτάρκης. Επομένως αφού χρειαζόμαστε πολλά, παίρνοντας διαφορετικό άνθρωπο για κάθε ανάγκη συγκεντρώνουμε πολλούς σε ένα οικισμό. Η πρώτη ανάγκη είναι της τροφή, γιατί είναι αναγκαία για τη ζωή, δεύτερη είναι της κατοικίας, τρίτη της ένδυσης και ακολουθούν οι άλλες.
  Θα χρειαστούμε λοιπόν στην πόλη γεωργό, οικοδόμο, ράφτη, παπουτσή, με βάση αυτά τα επαγγέλματα αυτή η πόλη που θα φτιάξουμε  θα είναι η μικρότερη. Για να λειτουργεί καλύτερα η πόλη ο γεωργός, πρέπει να παράγει τροφή για όλους και να μην αφιερώνει χρόνο για να φτιάξει το σπίτι ή τα ρούχα του ........  ο καθένας πρέπει να ασκεί μια τέχνη γιατί είναι φτιαγμένος για διαφορετική δουλειά και κάθε πράγμα γίνεται αφθονότερο και καλύτερο και πιο ευκολότερο στην κατασκευή, όταν το κάνει κάποιος σύμφωνα με τη φυσική κλίση που έχει.
  Βέβαια θα χρειαστούν και άλλοι για να φτιάξουν τα εργαλεία του γεωργού, του ράφτη… όπως  ο σιδεράς, ο μαραγκός… ο βοσκός για να υπάρχουν τα βόδια που οργώνουν τα χωράφια… επίσης χρειάζονται  άλλα ζώα για μεταφορές εσωτερικά, αλλά και από άλλη πόλη, γιατί είναι αδύνατο να παράγει η πόλη όλα τα πράγματα που χρειάζονται οι κάτοικοι και να μην εισάγει προϊόντα, οπότε θα χρειαστούν και μεταφορείς οι οποίοι θα μεταφέρουν από αλλού όσα είναι απαραίτητα, αλλά και να μεταφέρουν στην άλλη πόλη πράγματα που παράγει η δικιά μας πόλη και δεν τα έχουν οι κάτοικοι της άλλης πόλης……..
  Η πόλη λοιπόν μεγαλώνοντας θα έχει ανάγκη από περισσότερους αγρότες, τεχνίτες και άλλους επαγγελματίες και αν το εμπόριο γίνεται δια θαλάσσης, θα χρειαστούν οι ναύτες και για την ανταλλαγή των προϊόντων θα δημιουργηθεί σε μας αγορά και νόμισμα για τις συναλλαγές. Στην οργανωμένη λοιπόν πόλη θα χρειαστούν οι μεταπράτες και πλανόδιοι έμποροι καθ’ όσον δεν θα μπορεί ο γεωργός ή ράφτης να αφήνει την εργασία του και να πηγαίνει να πουλά αυτό που παράγει. Αυτοί δε που έχουν σωματική δύναμη και όχι διανοητική θα πουλάνε τη δύναμη τους αυτή, με αντίτιμο το μισθό.
  Αυτοί λοιπόν οι κάτοικοι θα τρέφονται πλούσια από τα προϊόντα που θα παράγουν στους αγρούς (ελιές, λάχανα, ρεβύθια, κουκιά τυρί )… και φυσικά θα έχουν και προσφάγι. Έτσι θα περνούν τη ζωή τους ειρηνικά και με υγεία θα τρώνε πλούσια, θα έχουν ευχάριστες συντροφιές θα υμνολογούν τους θεούς και θα κάνουν παιδιά σύμφωνα με την περιουσία τους, χωρίς να  φοβούνται φτώχεια η πόλεμο.
   Εξετάζοντας  λοιπόν μια τέτοια πόλη θα μπορούσαμε λέει να διακρίνουμε από πού μέσα σε αυτές τις πόλεις δημιουργείται η δικαιοσύνη και η αδικία.
   Αυτή η πόλη που περιγράφει ο Σωκράτης φαίνεται να είναι αληθινή και υγιής αλλά θα δώσει και την περιγραφή μιας άρρωστης πόλης επειδή αυτά δεν είναι αρκετά σε μερικούς  και αυτός ο τρόπος ζωής  δεν τους αρκεί, θα ήθελαν να  προσθέσουν κι άλλα για να καλοπερνάει η πόλη όπως κρεβάτια, τραπέζια, γλυκίσματα, εδέσματα, μυρωδικά, θυμιάματα, κεντήματα, χρυσάφι, ελεφαντόδοντο, εταίρες….. έτσι θα μεγαλώσει η πόλη σε μέγεθος και πληθυσμό με πράγματα που δεν είναι απαραίτητα, έτσι θα χρειαστούν επαγγέλματα όπως κυνηγοί, μουσικοί, ραψωδοί, ηθοποιοί, χορευτές, τεχνίτες στολιδιών, κομμώτριες ….ακόμα και χοιροβοσκοί γιατί θα έχουν ανάγκη από περισσότερα ζώα, για να καλύψουν «τις ανάγκες» σε τροφή. Με αυτό τον τρόπο ζωής  που οι κάτοικοι θα κάνουν, θα αρρωσταίνουν και θα χρειαστούν και περισσότερους γιατρούς.......
    Έτσι η πόλη τότε που ήταν ικανή στο να τρέφει τους πολίτες τώρα θα γίνει από μεγάλη μικρή και δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες των κατοίκων της,  οπότε θα χρειαστεί να αποσπάσει ένα κομμάτι από τη χώρα των γειτόνων μας για να έχει περισσότερη γή για καλλιέργεια και βοσκή, το ίδιο θα κάνουν και εκείνοι αν αφήσουν τον εαυτό τους σε μια συνεχή προσπάθεια απόκτησης περισσοτέρων πραγμάτων που δεν είναι απαραίτητα, με το να υπερβαίνουν το όριο των ποσοτήτων των αγαθών που έχουν ανάγκη.
  Μετά από αυτό λέει ο Σωκράτης απευθυνόμενος στο Γλαύκωνα θα έλθουμε σε πόλεμο ή όχι;
   Έτσι θα γίνει απαντάει ο Γλαύκωνας με τον οποίο συνομιλεί.
Τη στιγμή αυτή ας μη μας απασχολήσει λέει ο Σωκράτης, το ζήτημα αν ο πόλεμος κάνει κάποιο κακό ή καλό, αλλά ας περιοριστούμε να ειπούμε μονάχα ότι έχουμε ανακαλύψει τη γέννηση του πολέμου να έχει την αρχή της μέσα σ’ αυτά που αποτελούν την αιτία της γέννησης όλων των ιδιωτικών και δημοσίων κακών, όσα εμφανίζονται κάθε φορά στις πόλεις.
Εδώ ο Σωκράτης αναλύει το πώς συγκροτείται η πόλη από τις στοιχειώδεις ανάγκες και πώς μεταβαίνει στο κυνήγι των υλικών αγαθών και στις περιττές ανάγκες  αναδεικνύοντας τα αίτια σύγκρουσης, διαμάχης της γέννησης  του  πολέμου.